Ik ben hier uitgepraat
Meld je aan voor mijn nieuwe log, per emailmocht je dat willen…(Heb je die niet, laat dan hier een berichtje achter)

ShaQ

As a new door opens
We close the ones behind
And if you search your soul
I know you’ll find
You never really knew me

Vertrouwen, een mooi woord. Ooit had ik het. Eigenlijk in heel veel mensen. Maar naar mate ik ouder werd, werd ik ook kieskeuriger in wie ik mijn vertrouwen schonk. Het vertrouwen dat ik ze schonk was dan wel groot, groter, grootst. Oneindig veel vertrouwen. Want mensen die van je houden zouden dat vertrouwen toch nooit beschadigen….
Nee toch ?

Toch wel… En niet eenmalig. Er was 1 iemand die dat vertrouwen meer dan niet waard bleek te zijn. Ik voelde het, heb het altijd gevoeld. Soms kon ik dat gevoel wegstoppen, soms moest ik overtuigd worden. Maar toch zat het er. Intuitie was het. Toch kon ik er niet naar luisteren. Wilde ik er niet naar luisteren ?

Ik dacht dat ik het weer kon. Mijn vertrouwen schenken aan de vreemdeling. Ik was tenslotte over Reinier en Martijn heen. Ik kon weer verder. Vertrouwen is iets heel moois. Maar ik ben het kwijt. "Waar heb je het voor het laatst gezien ?" zou mijn moeder zeggen… Ik weet het niet. Ik weet het niet meer.

Ben ik mijn vertrouwen dan echt kwijt of probeert mijn intuitie iets duidelijk te maken. Er klopt iets niet, er gaat iets verkeerd. Wil ik het niet horen of kan ik het niet horen. Ik weet het niet.

Wat ik wel weet is dat ik niet meer wil twijfelen. Ik wil niet aarzelen. Ik wil niet wantrouwen. Ik wil het niet…. meer… En dus stop ik. Ik stop met twijfelen, ik stop met aarzelen, ik stop met wantrouwen. Ik stop met de vreemdeling…

ShaQ

Je ging de wegen ver van hier
Ik de wegen in mijn hoofd
Ze komen niet samen
Want de wereld om ons heen
Voegt zich niet naar onze wil
We mogen niet vragen

Vraag niet om een terugkeer
Laat het gaan, laat het vallen, laat het los

Nee ik wil je nooit meer zien
Want als jij straks voor me staat
Zijn we twee vreemden
Maar als het waar is wat men zegt
Dat de diepste drang ons leidt
Dan zal ik komen

Vraag niet om een terugkeer
Laat het gaan, laat het vallen, laat het los

Van mij mag de winter wel weer beginnen… Tuurlijk is het leuk hoor als de zon schijnt maar ik vind de winter zoveel knusser =)

En ik heb wel weer zin in stampot, schaatsen, kou, dikke truien, vroeg donker, chocoladeletters, mandarijntjes, sneeuw (!!!), dennengeur, christmasshopping, kachel aan… heerlijk !

ShaQ

Ik dacht, ik schrijf weer eens een logje en vertel jullie eens wat mij bezighoudt deze dagen…

Dus dacht ik; dan schrijf ik wel over… maar dat kan nog niet…

Toen dacht ik; dan schrijf ik wel over… maar dat vond ik teveel credit…

Oh, dan vertel ik jullie dat… oh nee, dat lijkt me niet verstandig…

En dus… blijven de regels vrij leeg eigenlijk… Sorry

ShaQ

Zomaar een logje tussendoor…

Gister een dag vol frustratie, ruzie en discussie. Niet leuk, net een dag na thuiskomst en een superleuk weekend maar het was nodig. Ik moest gewoon voor mezelf opkomen. Eerst voelde ik mezelf gemeen maar dat was al snel over eigenlijk. Het gaat hier niet om gemeen of lief. Het gaat puur om afspraken. Afspraken die op papier zijn vastgelegd en puur om iets waar ik niet alleen verantwoordelijk voor ben… Daarbij zie ik geen reden in om vriendjes te moeten blijven met mijn ex… als het al van geldzaken af zou moeten hangen…

Anyway… teveel credits om hier over mijn ex te gaan zitten praten. Diezelfde avond kwam Mister Potatohead langs. Ik helemaal naar uitgekeken na die dag natuurlijk… Eerste wat hij zegt als hij binnenkomt; Ik heb niet een al te beste bui hoor, ik waarschuw je maar even… Nou leuk hoor . We zijn even lekker een blok om gelopen, het was ook zulk mooi weer. Ik vond het wel leuk om mijn buurt eens te showen. Hij woont in de binnenstad en had geen idee van het bestaan van waar ik woon, hahaha ! Hij vond het net alsof hij op vakantie was… Het was uiteindelijk een erg gezellige avond, een goede afsluiting dus…

Vandaag weer wat gewerkt… eigenlijk niet zo heel veel plannen komende dagen… Misschien kan ik Mister Potatohead zover krijgen dat hij nog eens langskomt… is toch wel erg gezellig .

ShaQ

Dit moet ik echt even met jullie delen…  De 11-jarige Bianca Ryan voor de jury van America’s got Talent zingt een nummer van Jennifer Holliday zingen ("I’m telling you that I’m not going"). KIPPENVEL… andere woorden heb ik er niet voor…

Nieuwschierig naar meer ? Klik eens hier, of hier, of hier…
ShaQ

Zit ik dan weer… eindelijk thuis, nog wel half dood .

Donderdagochtend… 05.30… Kennelijk was er een wekker afgegaan, gelukkig sliep ik bij Saskia . De laatste spulletjes werden gepakt en op naar Engeland. Ik ging met mijn nichtje (26) Saskia naar mijn drie nichtjes in Engeland (Lisa, Tina en Anita). Ik ken ze nog niet zo heel lang (grote familie, via internet vonden we elkaar bij toeval) maar tot nu toe was ik de enige die ze in het echt had gezien. Nu ging er voor het eerst nog iemand mee !

De heenvlucht ging alles goed. Nee, ik was mijn paspoort dit keer echt niet vergeten (heb wel zeker 100 keer gechecked ). Aangekomen was er nog niemand (ik had Sas er al voor gewaarschuwd) maar na een broodje en een sigaret kwam dan toch de (inmiddels) man van Lisa ons ophalen. Omdat we zo aan het bijkletsen waren over de bruiloft van Tony en Lisa die inmiddels had plaatsgevonden op Cyprus vergat hij de juiste afslag te nemen en hadden we dus een toeristische route van Liverpool naar Preston, waar de familie woont.

Iedereen was net terug uit Cyprus dus we kwamen precies op tijd, lekker veel chaos . We hebben eigenlijk zoveel dingen meegemaakt daar in Engeland… maar het waren allemaal simpele dingen waar we vreselijk om hebben gelachen. Lisa gaf haar feest omdat ze getrouwd was. Het was een groot feest en we werden aan onwijs veel mensen voorgesteld. Elke keer als ik daar kom heb ik er wel weer wat onthouden, das wel leuk . Het feest was geslaagd !

Vooral voor Saskia vond ik het een erg leuke ervaring en ik vind het leuk dat er nu eindelijk eens iemand met me mee kan praten over die drie leuke meiden daar in Engeland. Dit moeten we voortaan elk jaar doen ! Maar eerst komen ze een keertje hier naar toe .

Hierbij een foto impressie, enjoy :

De terugvlucht ging alleen wat minder. Bij het inchecken vroegen ze me alleen of ik iets scherps in mijn tas had. Nee dus… Bij de handbagage controle werd alleen zo ongeveer de hele inhoud van mijn handtad weggegooid (parfun, handcreme, deo, zalfje, mascara etc) want vloeistoffen bleken toch weer verboden te zijn aan bord… wat een eikels zeg… waarom zetten ze daar pas die borden neer ? Daarbij waren ze zo bezig met het gevaar van mijn handcreme en lipgloss dat ze voor het gemak mijn nagelvijlen en nagelschaartje hebben laten zitten… (die was ik zelf ook vergeten). Aan bord ging er een dronken vent naast mijn nichtje zitten en hij stonk enorm. Viel in slaap, constant bijna tegen haar aan, heel erg zweten enzo, juk… we moesten hem zelfs wakker maken toen we geland waren… al ging dat niet even vriendelijk meer, ghe ghe… .

En dan ben ik weer thuis. Op reis gaan is leuk maar thuis komen is altijd nog leuker !

ShaQ

Ik ben een paar daagjes in Engeland bij mijn familie